donderdag 11 mei 2017

Een week zonder telefoon en sociale media. (Dag 1-4)

Hoi allemaal,

Deze week ben ik telefoonloos. Dat betekent dat mijn telefoon donker, stil en alleen in een kast ligt. En ik dus zonder mijn iPhone 6 Plus door het leven ga. Hoe moeilijk het ook was, hoe fijn het eigenlijk nu is. Het kan zijn dat jullie mij een aansteller vinden, maar ik was écht verslaafd dat ik begon te twijfelen of het geen ziekte was. Maar hoe ging de eerste helft van de week?



De dagen ervoor met een telefoon.
Domien kondigde vorige week #domienmobielvrij aan. Hij zou een week leven zonder telefoon, want hij was verslaafd aan zijn iPhone 7. Als er iemand over mee kan praten, dan ben ik het wel. Ik was vastgegroeid aan mijn telefoon, als ik er niet opzat had ik 'm alsnog vast, en ik spendeerde meer door op mijn telefoon dan dat ik sliep. Ik had dus besloten om ook mee te gaan doen. Ik kreeg steeds minder zin in die maandagochtend om 06:30. Dat zou de tijd zijn dat ik mijn telefoon weg moest leggen. Ik piekerde er uren over, lag wakker in bed en ik wist niet of dit nou wel de goede keuze was. Het zorgde eigenlijk voor veel meer stress dan dat ik had met telefoon.

De nacht en ochtend dat ik mijn telefoon moest wegleggen.
Die avond voor de maandagochtend heb ik zoveel uren op mijn telefoon gespendeerd, omdat ik echt even alles af wou gaan op sociale media. Uiteindelijk ging ik rond 03:00 slapen en viel ik ook als een blok in slaap. In de ochtend werd ik wakker, toen nog door mijn telefoon, maar mijn digitale wekker stond al klaar. "Vandaag gaat het beginnen" dacht ik. Ik heb mij meteen snel aangekleed, zodat ik nog even kon spenderen op mijn telefoon maar snel was ik dingen vergeten in te pakken voor school dus had ik geen tijd voor mijn telefoon. En toen was het ineens 06:30. Ik moest in een paar seconden ineens mijn telefoon wegleggen hoe moeilijk dat ook was.

Het ging meteen al mis.
Ik liep richting de schuur om mijn fiets te pakken, maar snel merkte ik al dat ik de fout inging. Ik heb namelijk een telefoon met vakjes voor pasjes, een bookcase. Maar ik had mijn telefoon weggelegd mét die pasjes en als ik die pasjes niet had, kon ik ook niet op school komen. Ik rende meteen naar binnen en haalde mijn pinpas en ov-chipkaart eruit. Heel snel stapte ik op de fiets en het fietsen vond ik meteen al gek. Normaal neem ik altijd spraakopnames op, check ik Twitter nog even en kan ik zien hoe laat het is en of mijn bus vertraging heeft. Nu was het leeg en kon ik alleen maar fietsen.



Dag één op school ging prima
Ik merkte meteen op school dat ik veel meer oplette en nu ineens merkte wat er allemaal gebeurde tijdens de les. Normaal zit ik altijd gedoken in mijn telefoon, maar nu deed ik gewoon mee met de les. Ik dwaalde soms nog wel af, maar dat was vanwege het vroege tijdstip. Wel had ik nog steeds de beweging om mijn telefoon te pakken en om te denken "Even kijken hoe het op WhatsApp eraan toe gaat". Afspreken na schooltijd lukte mij ook prima. Ik had afgesproken met Davina, een Rondé fan, en dat lukte prima. Ik had even de tijden door gemaild en uitgelegd waar we af gingen spreken. Die afspraak was ook erg fijn, even niet denken aan mijn telefoon.

Andere dagen op school
Ik merkte meteen dat iedereen zoveel op zijn of haar telefoon zit. Ik zie nu ineens dat bijna niemand communiceert met elkaar en alleen maar gedoken zit in zijn of haar telefoon. Dit gebeurd vooral in de pauzes en als we even niks te doen hebben in de klas. Iedereen blijft maar Facebook refreshen, appen naar elkaar over samenwerkopdrachten en foto’s bekijken op Instagram. Dit viel mij voorheen helemaal niet op, omdat ik natuurlijk zelf ook in mijn telefoon gedoken zat.

Trein- en busreizen
Dit vond ik een van de lastigste dingen die ik doorging. Ik reis ongeveer 4 a 5 uur per dag om naar school te komen en om naar huis te gaan. Dat betekent dus 2,5 uur heen, 2,5 uur terug en als het ov meezit ben ik in 2 uurtjes thuis. In de trein kan ik zo mijn laptop erbij pakken, een serie kijken of mail checken maar in de bus is het niet handig om op mijn laptop te gaan. De eerste dag merkte ik dat vooral en ik wist niet waar ik moest kijken. Ik heb op een gegeven moment maar een notitieboekje erbij gepakt en ik ben gaan tekenen. Ook heb ik gewoon naar buiten gekeken, want je ziet van alles voorbijkomen.

En nu is dag 4 aangebroken en merk ik dat ik het eigenlijk heel erg fijn vind. Ik kan onderweg heel veel dingen doen voor school, dus ik loop al voor op de lesstof. We hebben nauwelijks huiswerk en als we huiswerk hebben heb ik het al af. Het valt mij nu pas op hoeveel je eigenlijk op je telefoon zit, wat er nog meer gebeurd als je niet op je telefoon kijkt, en wat busreizen zonder telefoon toch saai is.

Zou jij een week zonder je telefoon kunnen?

Liefs,
Marit

Geen opmerkingen: