dinsdag 22 augustus 2017

Ik werd gepest, omdat ik mezelf was.

"Jij vieze slet, dat jij dit zomaar openbaar zet" en "Je zet jezelf alleen maar schut" zijn de dagelijkse dingen die ik naar mijn hoofd gesmeten kreeg.

Ik was altijd al mezelf geweest en ik maakte om niemand druk. De reacties van anderen boeiden me helemaal niks en ik leefde in mijn eigen wereldje. Dat is makkelijk gezegd van een kind dat nog niet aan het puberen was, maar toen ik 12 was geworden merkte ik dat de wereld heel anders in elkaar zat. Ik werd (helaas) veel gepest net zoals velen van mijn leeftijd. Eén van die pesterijen ging om YouTube en vooral om jezelf te zijn.

Ik was veel bezig met mijn creativiteit. Ik postte veel artikelen op Girlscene en dat gebeurde vooral anoniem. Ik was bang dat mensen mij uitlachten, omdat ik wat anders deed dan dat de rest deed. Totdat ik op een gegeven moment dacht - nu ga ik het gewoon openbaar zetten en het boeit me niet wat de rest ervan vindt. Ik maakte een intro met Windows Movie Maker. Ik plaatste wat foto's van mezelf, het nummer Ready Or Not van Bridgit Mendler zat eronder en er kwam een paar keer in beeld "AlwaysMarit". Ik vond hem zelf heel mooi en ik uploadde de video naar YouTube. Ik was zo ontzettend trots op mezelf dat ik ten eerste iets had gemaakt, maar ten tweede dat ik het openbaar had gezet. 

Een van de foto's die ik in de intro had gezet (video geheel helaas nergens te vinden)












Het duurde weken, maar ineens kreeg ik een berichtje op WhatsApp van een klasgenoot die vroeg "Heb jij dit filmpje gemaakt?". Ik schrok me dood. Dát was mijn filmpje! Hoe kwam ze eraan? Er gingen op dat moment zoveel vragen door mijn hoofd. Ik vroeg meteen "Nee, maar hoe kom je eraan?". Ik durfde niet te zeggen dat ik het was. Zogenaamd had een vriendin dat voor mij gemaakt en zonder te vragen op YouTube gezet. Ik probeerde in te loggen op mijn YouTube account, maar ineens was ik mijn wachtwoord vergeten. Snel op wachtwoord vergeten gedrukt, maar het was al te laat. Ik kreeg berichtjes via Sociale Media binnen. "Dat ze dit online zet, wat een mongool" zag ik voorbij komen en "Kan ze nooit iets normaals doen". Ik huilde uren lang, waarom moest ik nou weer mezelf zijn en voor mezelf opkomen. Waarom deed ik dat? 

De volgende dag moest ik naar school. Ik had mij al veel te vaak zogenaamd ziek gevoeld, dus ik ben maar gewoon gegaan. Ik hoorde bij de kluisjes, in de gangen en de lessen "Zij is degene van de video toch?". Het voelde een beetje alsof een naaktfoto van mij was uitgelekt en iedereen erover roddelde. Het was dan geen naaktfoto, maar gewoon een intro met een liedje eronder, maar op dat moment voelde het wel zo. Het voelde alsof iets wat je leuks vond ineens van je weg was getrokken. Weken lang werd ik aangesproken met de video en probeerde ik het altijd te verbergen dat het niet van mij kwam. Zelfs als ik het schoolplein opliep hoorde ik "Ready or not, here I come. Where you at? The night is young". Dat was het nummer van Bridgit Mendler die eronder was gemonteerd. Iedere dag hoorde ik het deuntje voorbij komen als ik op school was. 

Ik probeerde daarna zo normaal mogelijk over te komen. Ik deed alsof ik iedereen was; alsof ik niet naar vlogs keek en ze stiekem ook zelf niet maakte. Ik vlogde regelmatig op mijn slaapkamer en vertelde hoe mijn dag was. Ik durfde het nooit te posten. Ik hield me heel vaak in en als ik mensen raar zag kijken, dan stopte ik meteen met praten. Schaamte? Bang? Ik weet het niet zo goed. Het voelde vooral alsof ik niet mezelf was. Alsof er een rem op zat van "Tot hier is de grens tot normaal doen en zo wordt je niet meer gepest". Ik dacht als ik gewoon normaal doe dan word ik vast niet meer gepest. 

Ik probeerde zo weinig te praten over het feit dat ik ooit een YouTube intro had gemaakt, maar toen kwam ineens een YouTube kanaal "Marit Bosman" die allerlei Sims video's had gemaakt. Er werd niet ingepraat dus je wist niet wie het was. Iedereen dacht dat ik het zelf had gemaakt en zonder mijn stem te gebruiken anoniem probeerde te blijven. Ik zag meteen dat het een andere computer was en ik wist ook dat het niet van mij kwam. Zonder iets te hebben geplaatst op YouTube kreeg ik alsnog nare opmerkingen over andermans video. 

Ik heb het jarenlang volgehouden, maar toen was ik het zat. Ik vlogde nog steeds op mijn slaapkamer en ik genoot ervan. Ik legde mezelf uit hoe mijn dag was, wat ik had beleefd en nog veel meer. Ik ging ze vaak maanden later nog een keer bekijken om te kijken hoeveel ik was veranderd. Totdat ik ineens dacht "Nu ben ik er helemaal klaar mee en ik ga het gewoon doen". Ik pakte mijn camera erbij, vroeg wat internetvriendinnen om advies of ik het wel moest doen, maar hun zeiden meteen volmondig "Ja, doen". Ik nam mijn allereerste TMI Tag op en ik glimlachte de hele tijd tijdens het monteren. Ik monteerde nog steeds met Windows Movie Maker, maar die intro was ik allang weer vergeten. Ik wou iets maken waar ik trots op was en waar ik met plezier naar kon kijken. 

Instagram post die ik plaatste nadat ik de video online had gezet. 

Meteen nadat ik de video had geplaatst heb ik een bericht op Instagram geplaatst: Ik zei altijd "Ik ga nooit YouTube video's maken, want dan word ik gepest op school en krijg ik nare opmerkingen", maar nu denk ik "FACK HUN" dus ik ben nu mijn eerste YouTube video aan het uploaden. Oh. En ohja, voor de mensen die komende weken gaan kutten hierover, je durft het zelf niet eens. Haha, joe. LINK IN BIO hadoei. Ik probeerde met een waarschuwing via Instagram, waar de meeste views vandaan kwamen, meteen al aan te geven dat ik het ineens durfde en dat het vooral door hun kwam dat ik het niet durfde. 

De volgende dag dat ik op school kwam kreeg ik veel complimenten en iedereen was benieuwd naar video nummer 2. Ik liep de hele dag stralend met een glimlach op mijn gezicht en liep vooral heel vrolijk de pesters voorbij. Ik durfde het, ik durfde mezelf te zijn en voor mezelf op te komen na al die jaren. Na al die jaren een grens voor mezelf te hebben neergelegd van normaal doen, had ik eindelijk de moed bij elkaar gepakt en durfde ik een YouTube kanaal te beginnen. Onder andere die post heeft ervoor gezorgd waar ik nu ben. Ik ben zelfverzekerder geworden en ik ben al 1,5 jaar actief op YouTube. Ik geniet er nog iedere dag van. Het maken en creëren van content waar anderen van kunnen genieten vind ik het allermooiste. Het doet mij een enorm plezier, maar anderen ook. 

De les 'Wees vooral jezelf' haalde ik uit deze ervaring en zo is het ook. Geniet van de dingen die je kan en wil doen en laat dat vooral niet door anderen beïnvloeden. Het is hartstikke makkelijk om dat zo uit te typen, maar het uitvoeren is het allerlastigst. Zo kan je bij mij zien dat dat lampje pas na twee jaar ging branden, maar dat lampje brandt op de dag van vandaag nog steeds.



Wijze les, wees vooral jezelf.

Liefs,
Marit

donderdag 22 juni 2017

Ik geniet elke keer opnieuw van De Huismuts.

Hoi lieve allemaal,

Na ongeveer 450 abonnees, zie ik steeds meer welke video's ik aanklik en welke ik juist niet bekijk. Daarnaast merk ik ook heel erg bij welke "... heeft een nieuwe video geupload" melding ik blij word. Eén van die YouTubers is Rachel Siwaletti van het kanaal De Huismuts. Een YouTuber waar ik graag naar kijk, en waar ik ook na zoveel minuten nog steeds gefocust naar zit te kijken. Maar wie is Rachel en waarom vind ik haar vlogs zó leuk?

bron: https://www.instagram.com/dehuismuts/?hl=nl

donderdag 11 mei 2017

Een week zonder telefoon en sociale media. (Dag 1-4)

Hoi allemaal,

Deze week ben ik telefoonloos. Dat betekent dat mijn telefoon donker, stil en alleen in een kast ligt. En ik dus zonder mijn iPhone 6 Plus door het leven ga. Hoe moeilijk het ook was, hoe fijn het eigenlijk nu is. Het kan zijn dat jullie mij een aansteller vinden, maar ik was écht verslaafd dat ik begon te twijfelen of het geen ziekte was. Maar hoe ging de eerste helft van de week?


dinsdag 4 april 2017

Een momentje voor jezelf.

Goedemorgen,

Ik zit hier heerlijk aan mijn Caffè Mocha van de starbucks, Morning afspeellijst van 3FM staat op en ik check mijn sociale media. Mijn weken zijn volgepland, maar van zulke momenten geniet ik intens. Gewoon even rustig mijn koffie opdrinken en te werken in een chille rustgevende sfeer. Toch voel ik mijn zo’n typische hipster die hier zit met Starbucks en haar Apple Macbook. Maar dat zal wel aan mij liggen.



Veel mensen in deze maatschappij zijn zo ontzettend druk. Rennen en vliegen overal naar toe, maar neem eens een momentje stilte. Ik vind ’t bijvoorbeeld heel fijn om een afspeellijst aan te zetten met rustige muziek, en gewoon even aan niets te denken.

Vooral in deze drukke periode is dat erg nodig. Ik heb elk weekend wel een drukke dag volgepland, en ik weet van mezelf als ik niet rustig aan doe, krijg ik enorme hoofdpijn en word ik erg snel moe. Ik wil natuurlijk wel energie overhouden voor al die andere leuke dingen. Het is fijn om soms een momentje voor jezelf te nemen en het maakt niet uit hoe. Als het maar iets is waar je je fijn bij voelt.

X



dinsdag 21 maart 2017

3FM: een zender met liefde.

Als je Marit zegt, dan zeg je waarschijnlijk NPO 3FM of Domien. Tenminste, zo voelt het voor mij altijd. Veel mensen kennen mij als vaste luisteraar of zelfs als fan en dat is al jaren zo. Ik ben al jaren een vaste luisteraar van 3FM en ik ben ook aanwezig bij de events (bijvoorbeeld 3FM Serious Request, 3FM Awards) of als 3FM ergens anders vandaan uitzendt (bijvoorbeeld Forteiland Pampus, Utrecht Centraal of ADE).


zaterdag 18 maart 2017

Tips om je dag beter te beginnen!

Hi,

Zelf heb ik er veel moeite mee. Het liefst snooze ik de hele ochtend door en stap ik rond 13:00 mijn bed uit. Maak ik daarna een lunch en sla ik mijn ontbijt over, maar dit kan anders. Maar hoe? Bij ieder persoon is dit anders, maar vandaag ga ik een paar tips behandelen hoe jij je dag beter kan beginnen en wie weet komen ze van pas.


zondag 29 januari 2017

I'm okay. :)

Hoi lieve allemaal,

Wat een lange tijd geleden dat ik hier iets heb gepost. Ik zit in een fase, waarin ik met een glimlach terugkijk op de dingen die ik mag doen en dat met de mensen om mij heen. Ik vergeet weleens mijn blog. Sorry, mijn excuses daarvoor. Maar hoe gaat het met mij op dit moment? Ik ga dat vertellen mijn nieuwe blogpost.

Utrecht / Oude Gracht

maandag 2 januari 2017

Trots op Furtjuh.

Hi allemaal,

Furtjuh, oftewel Rutger Vink. Je kent hem vast wel. Hij is een van de grootste internethelden op YouTube. Voorheen, toen ik hem net leerde kennen, kende niemand hem nog. Toen was ik verbaasd dat iemand hem kende, maar nu ben ik juist verbaasd als iemand hem niet kent. Gek toch wel, maar eigenlijk kan ik dit samenvatten in één woord: trots.

foto: FURTJUH